In mijn dichtbundel Moederliefde verbind ik thema’s als verlies, onvervuld verlangen en onbedoelde causaliteit met de liefde tussen een moeder en haar dochter. Botanische tekeningen wisselen de gedichten af als herinnering aan de troostende kracht van de natuur.
“Meestal vind ik gedichten vergezocht of te bedacht, maar jouw woorden komen echt binnen. Een diepe zachtheid die me raakt als moeder en als dochter. Je gedichten zijn voeding voor de ziel.”
Ontstaan Moederliefde
In april werd mijn moeder ineens heel ernstig ziek.
Dit is hoe haar tuin er die maand bijstond. Vol schijnpapaver en wolfsmelk.
Het ging in een week van “neem nog maar een paracetamol” naar ‘U bent uitbehandeld”.
Negen dagen later stierf ze in haar bed met uitzicht op haar tuin.
En middenin die periode van paniek, machteloosheid, wanhoop en woede bleek de tuin mijn grootste troost.
Al heb ik ook wat afgevochten, vooral met de rozenstruik die steeds uitbundiger begon te bloeien, alsof er niets aan de hand was. Pisnijdig werd ik er in eerste instantie van.
Tot ik voelde dat juist die schijnbaar onverschillige wetmatigheid houvast bood. Iets om op terug te vallen terwijl er iets anders in elkaar stortte.
En toen was alles plotseling voorbij en ging de wereld verder. Niets meer te regelen, niets meer te doen.
En toen kwam het voelen, het onderzoeken, het verlangen, het willen weten.
Wie was mijn moeder eigenlijk geweest? Kende ik haar? Lijk ik op haar? Hoe leeft ze in mij voort? Wat van mij is met haar gestorven?
Dat onderzoek kwam in de vorm van gedichten. Dat had ik niet gepland, ze borrelden in mij op. Ze waren niet zachtzinnig, maar wel echt. Ik voorzag de gedichten van tekeningen van planten uit mijn moeders tuin. Als troost en als monument van haar levende erfenis. Bob zei: “Dit moet je publiceren.”
Tegensputteren bleek zinloos. En nu de bundel er eenmaal is, ben ik Bob ontzettend dankbaar voor zijn visie en volharding.
Het primaire deel van mijn verlies zit nu in dit boekje. Ik hoef dat niet meer dagelijks met me mee te zeulen, maar kan er wel altijd naar terugkeren als ik dat wil.
De mooiste reacties:
“Heel liefdevol, ook de vormgeving. Zo mooi.”
“Indrukwekkend. Soms confronterend, dan weer hartverscheurend.”
“Recht uit het hart geschreven.”
“Aangrijpende thematiek. De tekeningen geven de lezer lucht om een en ander te laten bezinken.”
“De woordkeuze, hoe je zinnen maakt die een ander in de kern kunnen raken. Dat is echt een gave.”
Specificaties: Hardcover, 57 pagina’s, 22 gedichten en 24 tekeningen.
