De reuzenpenisplant, wat een heerlijk viriele start van mijn nieuwe Rare Flowers serie 🙂 Amorphophallus titanum, ook wel reuzenaronskelk genoemd, maar waarom zou je die naam gebruiken als je iedereen met een volkomen legitieme term aan een gigantische fallus kunt laten denken. Precies. Penisplant dus. Met de grootste vertakte bloeiwijze ter wereld (tot 3 meter) die als klap op de vuurpijl zo’n afgrijselijke stank verspreidt dat je vanwege de associatie bijna medelijden met mannen in het algemeen krijgt. Bijna.
Dit is mijn eerste variant. Iets minder ingezoomd dan variant 2.
Materiaal en afmetingen
Olieverf en oliepastel op papier, 16×24 cm, 2026.
Meer informatie over de Rare Flowers serie vind je hier.
Ontstaan Amorphophallus titanum
Het zaadje van Rare Flowers plantte ik in de Australische kas in de Botanische Tuin van Stockholm in 2024. Daar zag ik de bizarste botanische vormen. Bijna twee jaar later was de tijd eindelijk rijp om ermee aan de slag te gaan. En het verlangen nog groter dan toen.
Vreemde vormen waarmee ik vrij kon experimenteren. Het samenstellen van een heel nieuw palet. En ontdekken welke associaties er zouden ontstaan tijdens het maken van abstractere portretten. Amorphophallus titanum I is een van die portretten.
Amorphophallus titanum
The giant penis plant—what a wonderfully virile start to my new ‘Rare Flowers’ series 🙂 Amorphophallus titanum (also known as the Titan Arum)—but why use that name when you can make everyone think of a gigantic phallus using a perfectly legitimate term? Exactly. So, penis plant it is. It boasts the world’s largest branched inflorescence (up to 3 meters tall) and, to top it all off, emits such a ghastly stench that the association almost makes you feel sorry for men in general. Almost.
Specs
Oil and oil pastels on paper, 16×24 cm, 2026.
For more information about my Rare Flowers series, check out this page.
Background Amorphophallus titanum
I planted the seeds for my Rare Flowers series in the Australian greenhouse at the Stockholm Botanic Garden in 2024. There, I saw the most bizarre botanical forms. Almost two years later, the time was finally ripe to start drawing and painting them. And the desire was even greater than it was back in 2024.
Strange forms with which I could experiment freely. Compiling a whole new palette. And discovering what associations would arise while creating more abstract portraits. Amorphophallus titanum I is one of those portraits.