ik hak een tunnel uit een rots van razernij
het is mijn levenswerk
van de schaduw naar het licht
van zerk naar zerk naar zerk
ik graaf jouw graf in permafrost
de lente is er zo
maar jij moet dan verdwenen zijn
groen gras op het plateau
al neem je alles van me af
mijn woede krijg je niet
en die tunnel die komt af
of jij nou huilt of niet
wat leeft zal sterven en jij zal
dansend op jouw graf
als alles van jou is vergaan
ja, dan pas is het af
met elke houw iets dichterbij
en hoe jouw stem verstomt
als ik de overkant straks haal
kijk ik nooit meer achterom
Copyright (C) Francine Polis 2025