Mijn onderzoek
Mijn vergelijkend meta-ethisch onderzoek richt zich op het vaststellen van niet-monotheïstische gemeenschappelijke waarden. Dat doe ik door mij te verdiepen in vroege beschavingen, hun verhalen, mythologie, juridische traktaten en maatschappelijke structuren. Daarvoor leer ik op dit moment Akkadisch en spijkerschrift, zodat ik de bronnen zelf kan lezen. Daarnaast ontwikkel ik een beeldtaal aan de hand van voorchristelijke archeologische vondsten.
Waarom?
- Omdat ik me afvraag hoe toekomstbestendig de inventions of tradition (democratie, natiestaat, nationale identiteit) en de mix van monotheïstische en Verlichte ethiek zijn waarop we onze huidige maatschappelijke structuur baseren.
- Omdat ik benieuwd ben of ik iets kan ontdekken in de waardensystemen van de oude beschavingen van Mesopotamië vanwaaruit ik eventueel een nieuwe invention of tradition kan creëren in dienst van vreedzame coëxistentie van verschillende culturen.
- En natuurlijk omdat ik super enthousiast raak van het straks zelf kunnen ontcijferen van milleniumoude kleitabletten. Het voelt als een avontuurlijke ontdekkingstocht vol historische sensaties die niet snel genoeg kan beginnen.
Beeldtaal
Parallel aan mijn historische onderzoek en het formuleren van een maatschappelijke toekomstvisie ontwikkel ik een beeldtaal die ik baseer op archeologische vondsten van de eerste beschavingen. Omdat beelden een ander deel van ons bewustzijn aanspreken dan tekst en logica. Wat als de oeroude vormen van spijkerschrift, hiërogliefen iets kunnen wakker maken in ons collectieve onbewuste? Ik verwacht dat het ontwikkelen van een beeldtaal tegelijkertijd helpt mijn bevindingen en daaruit ontstane ideeën te verduidelijken en tot een coherent geheel te smeden.
Lezingen
Het is mijn bedoeling om tijdens mijn onderzoek lezingen en cursussen te ontwerpen naar aanleiding van mijn bevindingen. Die geef ik dan in Hengelo of op een locatie naar wens, vanaf voorjaar 2027. Verwacht geen droge verhalen, maar smeuïge intriges en nieuwe manieren van kijken naar een wondere wereld waarin lang niet alles is wat het lijkt!
Hoe het begon tijdens een hittegolf
De zomer van 2026 was voor mij de zomer van een existentiële crisis op artistiek gebied, realiseren dat de zon helemaal niet stilstaat en The Odyssey. Het effect ervan herinnert me aan de dialoog uit Sleepless in Seattle: “What do they call that, when everything intersects?” “The Bermuda Triangle.”
De existentiële crisis ontstond precies op de eerste dag van de zomer: 21 juni, de dag van de Tuindorp Kunstmarkt. Ik had mezelf een ultimatum gesteld: nog één keer proberen om een succesvolle kunstmarkt te draaien en daar alles voor te doen wat ik kon.
Mijn redenatie was dat ik een win-win situatie tegemoet ging. Toch bleek de realiteit iets moeilijker te incasseren die 21e juni toen ik helaas moest concluderen dat het wederom geen succes was…